Onderwateravontuur?
Waddenzeiltocht 2026
Vrijdag 25 september t/m maandag 28 september 2026
Er zijn van die weekenden waarvan je vooraf denkt: dat wordt gezellig. En er zijn weekenden waarvan je achteraf denkt: hoe hebben we dit ooit weer voor elkaar gekregen? Onze Wadd(en)zeiltocht viel duidelijk in die tweede categorie.
Het plan was eigenlijk heel eenvoudig: vier dagen met de Larus over de Waddenzee. Een beetje zeilen, lekker uitwaaien, gezellig samen zijn, goed eten en vooral even helemaal weg van de dagelijkse beslommeringen. Dat klinkt simpel. En dat was het ook. Nou ja… grotendeels.
Vrijdag – Harlingen
Vrijdag verzamelden we ons in de haven van Harlingen. De Larus lag al keurig op ons te wachten. Een prachtige historische Oostzeetjalk uit 1893, 25 meter lang en met maar liefst 260 m² zeiloppervlak. Een schip met karakter dus. En dat karakter zouden we de komende dagen ook wel leren kennen.
De eerste uitdaging was natuurlijk het inschepen. Tassen werden aan boord gebracht, hutten verdeeld en iedereen probeerde een plekje te vinden voor zijn bagage. Op papier zijn de hutten prima, maar zodra iedereen zijn weekendtas, jas, schoenen en andere noodzakelijke spullen binnen heeft gelegd, blijken ze toch ineens een stuk kleiner. Uiteindelijk vond iedereen zijn plek en kon het weekend echt beginnen.
En alsof het weekend nog niet feestelijk genoeg was, was Annie vrijdag ook nog jarig! Een verjaardag vieren in de haven van Harlingen, aan boord van een historisch zeilschip, is natuurlijk een mooie manier om aan een weekend te beginnen. Er werd gegeten, gelachen en alvast vooruitgekeken naar de komende dagen.
Ook Jo had zijn eigen planning voor het weekend al snel duidelijk. Naast het zeilen en de gezelligheid was voor hem één ding minstens zo belangrijk: de bierlogistiek. Regelmatig kwam dan ook de vraag voorbij of er misschien nog een extra biertje geregeld kon worden. Maar Jo bleek daarnaast ook bijzonder goed te kunnen plannen, want zowel zaterdag als zondag lag hij als één van de eersten in zijn stapelbed. Eerst nog een extra biertje en daarna als een speer naar bed. Efficiëntie noemen we dat.
Zaterdag – op naar Terschelling
Zaterdagochtend was het tijd voor het echte werk. De trossen los, de zeilen omhoog en daar mochten wij natuurlijk actief bij helpen. Er werd aan touwen getrokken, aanwijzingen gegeven en iedereen deed enorm zijn best om eruit te zien alsof hij of zij al jaren op historische zeilschepen rondzwierf. Soms ging dat heel overtuigend, soms werd er toch even voorzichtig gevraagd: “Welk touw moet ik nu eigenlijk hebben?”
Maar uiteindelijk stonden de zeilen en zette de Larus koers richting Terschelling. En zodra de motor uitging en de wind het schip voortduwde, merkte je waarom zeilen op de Wadden zo bijzonder is. Het geluid van het water, de wind in de zeilen en de enorme ruimte om je heen. Geen files, geen agenda’s en geen haast. Alleen water, wind en gezelligheid.
Natuurlijk moest er tijdens zo’n dag ook goed voor de bemanning worden gezorgd. Gelukkig had Bart zich ontfermd over de catering en had hij een heerlijke pan soep gemaakt. En dat bleek een schot in de roos. Na al dat zware zeilwerk smaakte de soep geweldig. De kommen werden gevuld en daarna nog een keer gevuld. Uiteindelijk keek iedereen verwachtingsvol naar de pan, want er zat nog een klein beetje in. Het probleem was alleen dat er meer liefhebbers waren dan soep. Bart had duidelijk één ding onderschat: hoeveel honger een groep zeilers kan hebben. De soep was in ieder geval een groot succes.
Aan het einde van de dag bereikten we Terschelling. Tijd om van boord te gaan, de benen te strekken en het eiland te verkennen. Natuurlijk werd er ook lekker gegeten en gezellig nagepraat over de eerste zeildag. De verhalen werden langzaam wat mooier en de zeilprestaties steeds indrukwekkender. Zo gaat dat nu eenmaal na een gezellige dag op het water.
En terwijl een deel van de groep nog gezellig aan het napraten was, had Jo zijn eigen avondprogramma alweer gepland. Na nog een extra biertje was het voor hem duidelijk: stapelbedtijd! Hij was zaterdag dan ook één van de eersten die zijn bed opzocht. Waarschijnlijk verstandig, want de volgende dag moest er alweer gezeild worden.
Zondag – van Terschelling naar Vlieland
Zondagmorgen kwam iedereen langzaam weer op gang. Ontbijt, koffie en vervolgens de vraag: “Gaan we?” Jazeker, want vandaag stond de tocht van Terschelling naar Vlieland op het programma.
De zeilen werden opnieuw gehesen en inmiddels begonnen we aardig door te krijgen hoe het allemaal werkte. Althans, dat dachten we zelf. De bemanning hield gelukkig een oogje in het zeil en zorgde ervoor dat onze carrière als amateur-zeilers niet volledig ontspoorde.
De tocht naar Vlieland was opnieuw prachtig. Wind, water, zandplaten en de eindeloze horizon. Af en toe werd er iets gespot in het water. Een vogel, een zeehond of iets waarvan iemand heel zeker wist dat het een zeehond was. Of dat werkelijk zo was, bleef soms wat onduidelijk, maar dat mocht de pret niet drukken.
Op Vlieland gebeurde vervolgens iets wat waarschijnlijk nog jaren onderdeel zal blijven van de geschiedenis van deze zeiltocht: Diana plukte een olijf. Ja, een olijf. Op Vlieland. Terwijl de rest van de groep vooral bezig was met wandelen, drinken en eten, besloot Diana blijkbaar dat er geoogst moest worden. Met grote zorg werd de olijf geplukt. Of de boom daar daadwerkelijk hoorde te staan en of het wel echt een olijf was die daar groeide, laten we voor het gemak maar even buiten beschouwing. Feit is: Diana heeft er één geplukt en daarmee is de olijvenoogst van Vlieland 2026 officieel begonnen.
Ook deze avond werd er natuurlijk weer gezellig gegeten en nagepraat. De belevenissen van de afgelopen dagen werden nog eens uitgebreid besproken. De wind was achteraf natuurlijk sterker geweest, de golven hoger en iedereen had uiteraard een belangrijke bijdrage geleverd aan het hijsen van de zeilen. De waarheid wordt tijdens zo’n weekend niet veranderd, maar soms wel een klein beetje mooier gemaakt.
En ja hoor, ook zondag herhaalde Jo zijn succesvolle avondritueel. Eerst nog graag een extra biertje en daarna toch maar weer als één van de eersten het stapelbed in. Twee dagen achter elkaar. Daar kun je alleen maar respect voor hebben. Het is een vorm van discipline waar wij allemaal nog iets van kunnen leren.
Maandag – terug naar Harlingen
En toen was het alweer maandag. De laatste ochtend aan boord. Nog één keer ontbijten, nog één keer koffie op het dek en nog één keer genieten van de Waddenzee. De Larus zette koers van Vlieland terug naar Harlingen. Langzaam kwam het einde van het weekend in zicht.
De tassen werden weer ingepakt. Althans, er werd een poging gedaan. Op de heenweg paste alles blijkbaar nog prima in de bagage, maar op de terugweg leek alles ineens gegroeid. Waarschijnlijk hadden we onderweg te veel herinneringen verzameld.
Rond vier uur voeren we de haven van Harlingen weer binnen. De zeilen werden gestreken, de trossen vastgemaakt en daarmee kwam er een einde aan vier prachtige dagen.
Vier dagen Harlingen – Terschelling – Vlieland – Harlingen. Vier dagen wind, water, zeilen en vooral heel veel gezelligheid. Een verjaardag van Annie, heerlijke soep van Bart, een mysterieuze olijf van Diana en een Jo die graag nog een extra biertje wilde, maar vervolgens zowel zaterdag als zondag als één van de eersten in zijn stapelbed lag.
Iedereen had zijn eigen bijdrage aan het weekend. De één trok aan de touwen, de ander maakte soep, iemand plukte een olijf en Jo hield de bierlogistiek nauwlettend in de gaten. Samen maakten we er een fantastisch weekend van.
De Larus heeft ons vier dagen lang meegenomen over het Wad en ons uiteindelijk weer veilig teruggebracht naar Harlingen. We stapten vrijdag aan boord als een groep deelnemers aan een zeilweekend en stapten maandag weer van boord met een hoofd vol verhalen.
En misschien is dat wel de mooiste conclusie van allemaal: we hebben niet alleen gezeild, we hebben vooral ontzettend veel gelachen.
Dus als iemand straks vraagt hoe het was?
Dan zeggen we gewoon:
“Wind in de zeilen, soep van Bart, bier voor Jo, een olijf van Diana, een verjaardag van Annie… en verder vooral heel veel gezelligheid!”
Zeelandweekend 2026
Afgelopen weekend streek onze vereniging neer op camping Den Engelsman in Scharendijke voor het jaarlijkse Zeelandkamp. Nadat caravans, campers en tenten waren opgezet, stond vrijdagmiddag de eerste duik op het programma bij Den Osse, Nieuwe Kerkweg. Na terugkomst werd gezamenlijk de partytent opgebouwd en konden we genieten van de inmiddels traditionele paella van Jan (eigen recept: de PaelJAN). Ook dit jaar was deze weer voortreffelijk! Daarna was het even uitbuiken en klaarmaken voor de avondduik, ook deze werd bij den Osse gemaakt. Teruggekomen op de camping hebben we de rest van de avond gezellig buiten kunnen doorbrengen bij een lekker vuurtje van de vuurkorf (inmiddels weten we dat we in plaats van 1 pyromaan er zelfs 2 binnen de club hebben).
Zaterdag begon met een goed ontbijt en een duik bij ’t Koepeltje. Terwijl de duikers het water verkenden, verzamelde de rest van de club zich aan de waterkant om samen van het heerlijke weer te genieten. De lunch bestond voor velen uit een klassieker: frietjes met kibbeling bij de bekende omgebouwde bus.
Omdat het zicht onder water niet helemaal optimaal was, werd besloten voor de tweede duik gekozen nogmaals naar Den Osse te gaan en linksaf te duiken.
Er werden dit weekend mooie duiken gemaakt en er werd volop onderwaterleven gespot: krabben, grote Noordzeekrabben, kreeften, garnalen, hooiwagenkrabben, anemonen, dahlia’s, botervissen, zeesterren en nog veel meer.
De zaterdagavond stond in het teken van een heerlijke barbecue met kwaliteitsvlees van de lokale slager. Als toetje kregen we een ijsje aangeboden door Lizet, die vandaag haar 1300ste duik maakte, gefeliciteerd Lizet!
Overdag was er bij ’t Koepeltje een opvallende oranje-roze waas in het water gezien. Na wat speurwerk bleek dit mogelijk zeevonk te zijn. Toen het donker werd, trokken we eropuit (sommige te voet, anderen met de auto en een enkeling met de fiets) om dit bijzondere natuurverschijnsel met eigen ogen te bekijken. En met succes! Door het water in beweging te brengen, eerst met wat tuf en naderhand met kleine steentjes en een lange tak met blaadjes, zagen we de zee oplichten. Een prachtig en magisch gezicht dat veel indruk maakte.
Zondagochtend werd er nog gezamenlijk ontbeten voordat de partytent werd afgebroken en iedereen in de loop van de dag weer huiswaarts keerde.
We kijken terug op een fantastisch weekend vol gezelligheid, mooie duiken, lekker eten, bijzondere natuur, veel zon en leuke mensen!
Evenementencommissie bedankt voor de organisatie!
Nachtduik in Horst
Gisteravond stond er een nachtduik op de planning bij de Kasteelse Bossen in Horst. Met 14 leden, waarvan 12 duikers, gingen we enthousiast op pad. De zon stond nog hoog, maar we besloten toch alvast het water in te gaan… en dat bleek een avontuur op zich!
Overdag een nachtduik maken? Het kan dus 😅 Het zicht was op de meeste plekken namelijk 0 meter. Gelukkig werden op de iets helderdere stukken nog een paar snoeken en baarzen gespot. Door het beperkte zicht hielden we de duiken wat korter, maar dat mocht de pret niet drukken.
Want zoals zo vaak: de afterduik maakte alles goed! Met hapjes en drankjes hebben we samen genoten van een heerlijke zomerse avond, met als kers op de taart een prachtige volle maan 🌕
Decompressie- Escape Wandeltocht
Zondag 19 april verzamelden we om 12 uur op de parkeerplaats nabij het bezoekerscentrum Leudal. Daar stonden lekkere broodjes en zelf gemaakte soep op ons te wachten.
Na een korte uitleg van Henk werden er groepjes gevormd en gingen we aan de slag met het oplossen van een aantal duik gerelateerde vragen bij Henk en Harald. De wandelschoenen opnieuw gestrikt en in de benen voor een leuke wandeling door het Leudal. Onderweg stond Dymphy met een leuke opdracht, praten met een handicap. Een stuk verder op de route stond Lizet met het hilarische spel Hints. Op het eindpunt, bij het bakkershuisje Leudal, stond ons een navigatiespel te wachten. Het eindpunt van dit spel was het openen van een verkleed box en als groepje een bijzondere foto te maken. De jury heeft gemeend de foto de doorslag te laten geven en Hanneke, Yvonne, Chris, Paul(met hond) en Robert te vereren met de DTH wisselbeker. Hierdoor mag dit team volgend jaar een activiteit organiseren.
Na de activiteit zijn een groot aantal mensen een afsluitend drankje gaan doen bij St. Elisabeth’s Hof.
Dympy, Lizet, Harald en Henk, de winnaars van de DTH autorally 2025, SUPER georganiseerd.
Bedankt voor de leuke middag.
Paasduik 2026 – Duikteam Heel
Op zondag 5 april was het weer zover: de traditionele paasduik van Duikteam Heel! Om 11:00 uur verzamelden de deelnemers zich bij fase A, waar al snel de bekende gezellige sfeer ontstond.
Na het omkleden trotseerden maar liefst zes fanatieke duikers het water, aangemoedigd door een groep van ongeveer zes toeschouwers langs de kant. De omstandigheden waren typisch voor de tijd van het jaar: een stevige wind, een watertemperatuur van zo’n 10 graden en een zicht van circa 5 meter. Geen tropische duik, maar juist dat maakt de paasduik zo bijzonder!
Tijdens de duik werd er nog een leuke verrassi8ng ontdekt: maar liefst drie paaseieren van vorig jaar werden teruggevonden onder water. Blijkbaar had de paashaas ze toen goed verstopt!
Na afloop stond er voor iedereen een welverdiende beloning klaar in de vorm van heerlijke erwtensoep en andere lekkernijen. Er werd nagepraat, gelachen en genoten van elkaars gezelschap.
Kortom: het was weer een geslaagde, gezellige dag en een mooie traditie om in stand te houden. Op naar de volgende duik!
Gezellige clubduik bij TODI – zondag 22 maart
Afgelopen zondag 22 maart hebben we met een gezellig groepje van 9 duikers een leuke namiddagduik gemaakt bij TODI in Beringen. In deze unieke duiklocatie – eigenlijk een gigantisch aquarium – zwommen we tussen maar liefst 5000 vissen, wat voor een bijzondere en ontspannen ervaring zorgde.
Met een maximale diepte van zo’n 10 meter was het een ideale duik om rustig rond te kijken en te genieten van alles wat er onder water te ontdekken valt. TODI ligt bovendien vol met leuke duikobjecten, wat de duik extra afwisselend en interessant maakte.
Kortom: een geslaagde clubactiviteit met veel plezier, mooie beelden en gezelligheid. Op naar de volgende duik!
Nieuwjaarsduik 2026
Op zondag 11 januari 2026 vond de traditionele Nieuwjaarsduik plaats bij de Zeilclub in Thorn. Ondanks de ijzige kou – misschien wel de koudste dag van het jaar – kwamen tientallen deelnemers samen voor een sportieve en gezellige start van het nieuwe jaar.
Deelnemers en sfeer
Uit het Zuiden waren ongeveer 20 deelnemers aanwezig, waarvan er 5 daadwerkelijk het water in gingen. Tijdens het duiken werden verrassende vondsten gedaan: een krat bier, een pan en zelfs een schoen kwamen boven water.
Gezelligheid en catering
Voor de toeschouwers en deelnemers was er volop lekkers: warme soep, worstjes, wafels, glühwein, warme chocolademelk met slagroom (en een drupje rum voor de liefhebbers), koffie en thee. Daarnaast mochten deelnemers zelf bier, wijn, bubbels en andere lekkernijen meenemen. Het werd een echte winterse happening met een vuurtje onder de overkapping, waar iedereen droog en warm kon staan. Extra hout werd door enkele leden meegenomen om het vuur brandend te houden.
Speciale gelegenheid
Duikvereniging OVA uit Born vierde tijdens dit evenement hun 50-jarig bestaan. Hun voorzitter hield een korte toespraak, waarmee het jubileum feestelijk werd ingeluid.
Daarnaast was duikverenining de Robben uit Born ook aanwezig met een aantal leden.
Duikteam Heel (DTH) was goed vertegenwoordigd met 25 leden, EC bedankt! Jan en Robert.
Weersomstandigheden
De dag was extreem koud, water van 4 graden en een winterse omgeving. De deelnemers waren goed voorbereid met warme kleding, mutsen, handschoenen en sjaals. De sneeuw zorgden voor een prachtige sfeer, maar maakten de duik extra uitdagend.
Conclusie
De Nieuwjaarsduik 2026 was een groot succes: sportief, gezellig en vol verrassingen. Met warme drankjes, goed gezelschap en een knisperend vuur werd het een dag om niet snel te vergeten!
Clubvakantie Hurghada 2025 – Wat een week!
Van 8 t/m 15 november vertrokken we met een enthousiaste groep van 14 duikers richting het zonnige Hurghada. Hotel Arabella Azur, voor een aantal leden een vertrouwd adres met een uitstekende duikbasis: Blue Water Dive Resort.
Na een snelle start op zondagochtend doken we meteen de eerste bootdag in. De hele week voeren we met dezelfde boot, de Masria, onder leiding van kapitein Hassan en zijn topcrew: Abdel, Mahmoet en Ahmed. Zij stonden non-stop voor ons klaar: uitrusting opbouwen, helpen met omkleden, heerlijke lunches, soep én cake… We kwamen werkelijk niets tekort!
Tussen de duiken door genoten we van de zon op het dek. Tijdens de duiken lieten we ons begeleiden door onze duikgidsen Mo en Momo. En wat een onderwaterfeest was het weer: adelaarsroggen, octopussen, schildpadden, steenvissen, schorpioenvissen, krokodilvissen, zelfs de bijzondere Red Sea Walkman… het hield niet op!
Alsof dat nog niet genoeg was, spotten we meerdere keren dolfijnen – en een paar geluksvogels mochten zelfs met ze snorkelen.
Op het resort genoten we ’s avonds van lekkere maaltijden, gezellige avonden en leuke shows van het animatieteam.
Na een week vol zon, gezelligheid en onvergetelijke momenten moesten we helaas weer afscheid nemen. Maar met een koffer vol mooie herinneringen kijken we terug op een fantastische vakantie met een geweldige groep!
Tot de volgende duikervaring!
Workshop onderwaterfotografie met Patrick Kranenbroek – 4 oktober
Afgelopen zaterdag 4 oktober stond er iets bijzonders op het programma: een foto- en videoworkshop onder leiding van Patrick Kranenbroek. Met 18 enthousiaste deelnemers verzamelden we ons om 16.00 uur in de kantine van de Laco. Patrick nam ons mee in de wondere wereld van de onderwaterfotografie. Met veel enthousiasme liet hij zien hoe je met een paar slimme instellingen, een beetje creativiteit en vooral veel plezier tot verrassend mooie beelden kunt komen.
Daarna was het tijd voor actie: van 17.30 tot 19.00 uur doken we in het zwembad, dit keer niet alleen om te oefenen met trimmen en perslucht, maar vooral om onze camera’s en GoPro’s uit te proberen. Patrick had vijf uitdagende “scènes” voorbereid:
- Macro – geconcentreerd legden we kleine objecten vast, waarbij bleek hoe belangrijk rust en precisie zijn.
- Snelheid – hilarische momenten toen we probeerden iemand in volle sprong in één flits scherp vast te leggen.
- Kinderen – de familie Willems zorgde voor spontane en vrolijke foto’s; het resultaat deed echt denken aan de iconische “Nirvana”-cover.
- Modelfotografie – van kleurrijke objecten tot leden die zichzelf als model aanboden; het leverde creatieve beelden en veel lol op.
- Groepsfoto – uiteraard mocht een gezamenlijke foto met de DTH-vlag niet ontbreken.
Na afloop volgde in de kantine nog een gezellige debriefing, inclusief een eerste sneak preview van het gemaakte beeldmateriaal. Het was geweldig om meteen te zien welke pareltjes er al tussen zaten. De komende weken verzamelen we alle foto’s en video’s, waarna de mooiste inzendingen extra in het zonnetje worden gezet.v
Al met al een geslaagde, leerzame én gezellige middag met 18 deelnemers, waarin duidelijk werd dat onderwaterfotografie veel meer is dan zomaar een klik onder water. Met dank aan Patrick voor de inspirerende begeleiding en aan alle deelnemers voor hun enthousiasme!
